Mileage runs voor dummies

Wie nog nooit voor de uitdaging heeft gestaan om zich te (her)kwalificeren voor of een frequent flyer bij een luchtvaartmaatschappij of een hogere elite status bij een hotel keten, heeft vast geen idee wat een mileage run is. Nee, het is geen jaarlijks event waar alle mensen die normaal gesproken in een vliegtuigstoel zitten de hardloopschoenen onder binden en met zijn alleen een marathon gaan lopen. Wat het fenomeen mileage run dan wel is zal ik je in deze post uitleggen.

Het hamsterrad dat status heet

“Hallo groep, Ik ben S. en ik ben verslaafd aan hotel en airlines voordelen” Het zou zomaar een openingszin kunnen zijn van een frequent flyer op een bijeenkomst voor verslavingszorg. Wie jaar-in-jaar-uit economy class vliegt naar zijn of haar vakantiebestemming heeft vaak geen weet van de bijzondere wereld van voordelen waar frequent flyer en frequent sleepers zich in bewegen. 

De transformatie van de reisbeleving vanaf het moment dat je de eerste elite status behaald is ongekend. Reizen wordt plotseling iets leuks in plaats van een noodzakelijk kwaad om van A naar B te komen. De voordelen voor de vlucht, tijdens de vlucht en zelfs na de vlucht die aan het hebben van een status hangen wennen zo snel dat je ze echt gaat missen wanneer je ze een keer niet hebt. 

Een concreet voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld het gebruik mogen maken van de business class check-in balie wanneer je economy class vliegt. Laatst vloog ik weer eens met een luchtvaartmaatschappij waar ik geen status van heb en waar ik 1 van de 200 “gewone” passagiers ben die aan boord moeten. Omdat ik gewend ben aan korte check-in tijden vanwege mijn status verscheen ik slechts 1.5 uur voor vertrek op de luchthaven en tot mijn schrik stond er een rij van zo’n 70 mensen te wachten om in te checken. Het duurde 45 minuten om in te checken terwijl ik normaal met 5 minuutjes klaar ben wanneer ik met een luchtvaartmaatschappij vlieg waar ik status heb.

Het klinkt misschien heel verwend …… maar het hebben van status en een streepje voor op de massa maakt het leven echt zo’n stuk minder stressvol. Wie dat ervaren heeft doet er vrijwel alles aan om de voordelen te mogen behouden.

Waarom een mileage run?

Mensen die EERRGGG veel vliegen die hebben in de meeste gevallen geen moeite om te voldoen aan de kwalificatie criteria die de luchtvaartmaatschappijen stellen om hun elite status te behouden. De andere kant van het spectrum zijn mensen die zo onregelmatig vliegen dat ze überhaupt geen heil zien in het behalen dan wel behouden van elite status. Tussen deze twee groepen in zit een hele grote groep reizigers die vrij regelmatig vliegt en toch aan het eind van het jaar net even te weinig punten / vluchten / overnachtingen heeft om zich te herkwalificeren voor elite status of net even dat hogere niveautje elite status te bereiken.

Afhankelijk van hoe verslaafd deze mensen zijn aan hun voordelen is een mileage run de oplossing. De “officiële” definitie van een mileage run is als volgt “A series of flight token solely for the purpose of requalification for elite status”, kortom je vliegt ergens naartoe, niet voor zaken, niet voor je plezier, maar alleen maar om genoeg punten te verzamelen om je te (her)kwalificeren (owja en ook nog eens tegen de laagst mogelijke kosten).

Matras run

In de hotelwereld heet dit een matras-run. Aan het eind van het kwalificatie jaar zijn er veel mensen die een hotelkamer boeken die ze eigenlijk niet nodig hebben (vaak in hun eigen stad). De meest extreme matras-runners gaan naar het betreffende hotel, checken in, gaan naar de kamer, draaien zich drie keer om in het bed en verlaten vervolgens het hotel om thuis te gaan slapen. 

Voorbeelden van Mileage runs

Een aantal jaren geleden mocht ik mijn eerste elite status ervaren bij British Airways. Met ontzettend veel moeite en ontzettend veel blaren op mijn zitvlak door de vele vluchten die ik maakte in economy class haalde ik net voor het verstrijken van het kwalificatie jaar mijn felbegeerde Silver elite status. Deze status gaf mij recht om gebruik te maken van business class lounges op de luchthaven, zelfs als ik in economy class vloog.

Na een jaar van deze luxe genoten te hebben kwam ik vrij veel tier points (het equivalent van miles bij British Airways), zeg maar 300 van de 600, te kort om mezelf nog een jaar lang Silver deelnemer te mogen noemen. Na wat onderzoek kwam ik uit op de forum van Flyertalk.com waar een speciale discussiegroep is voor mensen in dezelfde situatie als waar ik mij in bevond. In deze groep werden ticket deals gedeeld die voor een zo’n lage mogelijke prijs zoveel mogelijk tier points konden opleveren. 

Mijn oog viel al snel op een goedkoop geprijsde ticketdeal richting Hawaii in business class. Het mooie van deze deal is dat ik een flink stukje om mocht vliegen om van A naar B te komen, wat resulteerde in onderstaande route.

 

Mileage run voor dummies

Door deze trip te maken kon ik voor 1.100 euro 1.200 tier points bij elkaar vliegen. Dat was niet alleen twee keer zoveel als ik dat ik eigenlijk nodig had voor behoud van mijn Silver status maar precies genoeg om de 1.500 tier points te bereiken om Gold status te behalen. Alles bij elkaar optellende was dit een no-brainer en zo werd een weekendtrip naar Hawaii geboren waarbij ik op donderdag uit Amsterdam vertrok om op maandagmorgen weer terug te keren. Dit is wel het meest extreme voorbeeld van een mileage run die ik zelf heb gevlogen maar er zijn mensen die het nog extremer maken. 

Grieks avontuurtje

Een wat meer recent voorbeeld dateert van eind 2018. Ik was volop bezig om mijzelf te kwalificeren voor Star Alliance Gold status, alleen had ik nog vier vluchten nodig met Aegean Airlines (wil je weten waarom, lees dan dit artikel). De enige mogelijkheid om dit relatief goedkoop te bereiken was door de ene dag van Amsterdam via Athene naar Kreta te vliegen en de volgende dag van Kreta via Athene naar Dusseldorf. Voor iets meer dan 100 euro stelde ik mijn Star Alliance Gold status veilig vlak voor het verstrijken van de deadline.

Conclusie: Zijn mileage runs het waard?

Een aantal jaar geleden had ik mezelf nooit kunnen voorstellen dat ik nu “geld over de balk” zou gooien voor vluchten die ik eigenlijk niet nodig heb. Met de kennis (en vooral de ervaringen door mijn elite status) die ik nu heb zeg ik onbetwist Ja op de vraag of deze runs het geld waard zijn. 

Naast dat je jezelf kwalificeert voor nog een jaar mooie voordelen is het met name de interactie met de mensen onderweg die voor energie zorgt. Het onbegrip dat van de check-in agent haar gezicht valt af te lezen wanneer je incheckt voor een vlucht naar Hawaii met alleen een rugzakje op je rugje is alleen al onbetaalbaar. Daarnaast ontmoet je vooral aan het eind van het kalenderjaar veel gelijkgestemden in de airport lounges rondom de wereld (maar toch met name in de VS) waar je mooie verhalen mee kunt uitwisselen.

Heb jij wel eens een mooie mileage run of matras-run gedaan? Ik ben erg nieuwsgierig dus laat het vooral weten in de comments!!